#MartesDePoetas 3: Manuel Rivas e Eva Veiga

Como son as cousas da tecnoloxía… Onte tivemos uns pequenos problemas técnicos e non puidemos subir a entrada correspondente ao terceiro #MartesDePoetas, mais non por iso vai quedar na recámara. Despois de todo, sempre é bo momento para a poesía!
Nesta ocasión ollamos máis de perto a traxectoria de dúas excelentes voces coruñesas que participaron en #PalabrasDeLuz: Manuel Rivas e Eva Veiga.

Manuel Rivas naceu na Coruña en outubro de 1957. Cofundador da revista poética clandestina
Loia (1975), a súa primeira obra de poemas foi o Libro do Entroido (1981). Unha mostra da súa poesía está recollida nas escolmas O pobo da noite, Do descoñecido ao descoñecido e A desaparición da neve. Como narrador é autor, entre outras, de En salvaxe compaña, Que me queres, amor?, O lapis de carpinteiro, Os libros arden mal e O último día de Terranova. Foi en catro ocasións premio da Crítica e premio Nacional de Narrativa polos relatos de Que me queres amor? O seu último libro de poemas é A boca da terra. Vén de publicar Contra Todo Isto: Un manifesto rebelde (abril, 2018) e Vivir sen permiso e outras historias do Oeste. As súas principais reportaxes están recollidas en El periodismo es un cuento. Ademais, é codirector da revista Luzes. Para Cantabile, escribiu o fermoso poema “O día e a noite”, que xa fixo a súa aparición polas redes sociais (spoiler!).

Eva Veiga (Ombre-Pontedeume, A Coruña, 1961) é xornalista e poeta. Traballou a partir do
ano 1985 na Televisión de Galicia, onde desenvolveu unha polifacética e intensa actividade
profesional, especializándose na dirección e presentación de programas culturais. Xunto aos
músicos Fito Ares e Bernardo Martínez, forma parte do grupo poético-musical Ouriol, co que
veñen realizando dende o ano 2000 diferentes espectáculos multidiscipinares. Asemade, como
actriz, interpreta a personaxe protagonista do filme A cicatriz branca, da directora Margarita
Ledo. Ten publicados os seguintes libros de poesía: Fuxidíos ( Esquío, 1993), Paisaxes do baleiro (Xerais,1999), A pedra insomne (Ferrol Análisis, 2002), A luz e as súas cicatrices (Esquío. 2006), Desconcerto (Biblos,2006), Poemas do Eume (Ateneo Eumés,2009), A frecha azul do Teixo (Espiral Maior, 2010), Nesta hora imposible con fotos de Mada Carballeira (Penumbra,2012), A distancia do tambor (Espiral Maior, 2014. Premio Fiz Vergara Vilariño e Premio Poesía AELG) , Soño e vértice (Espiral Maior,2016. Premio Poesía Concello de Carral e Premio da Crítica española 2016), e Silencio percutido (Espiral Maior, 2016. Premio Poesía Cidade de Ourense). A súa obra para Cantabile é “Dareiche”.

Despedímonos até o venres con estas palabras tan fermosas que nos dedica Eva Veiga. Grazas!

“Teño a miña residencia dende hai moitos anos na cidade da Coruña. O meu coñecemento do
Coro Cantabile é a través de persoas que dunha maneira ou doutra teñen relación directa con
esta formación musical. E ademais sei dende hai ben tempo da excelencia deste coro e de todo
o traballo que vén desenvolvendo como asociación musical e cultural. Teño adoito escoitado
dicir a xente moi entendida que o Coro Cantabile son palabras maiores, unha opinión que
comparto absolutamente”

#VenresDeCompositores 2: Fernando Buíde

Voltamos aos venres musicais para presentarvos a un segundo compositor que participou connosco en #PalabrasDeLuz. Neste caso, ademais, a súa axuda foi moi importante para coordinar o resto dos seus colegas. Falamos de Fernando Buíde del Real.

Fernando Buíde naceu en Santiago de Compostela en 1980. A súa música ten sido programada por gran parte das principais orquestras españolas (Euskadi, Bilbao, Navarra, Sinfónica de Madrid, Sevilla, Rtve, Tenerife, Jonde, Gran Canaria, Asturias…) así como outras internacionais como a Sinfónica de Pittsburgh ou Minnesota. Traballou con directores como Osmo Vänska, Libor Pések, Dima Slobodeniouk, Rossen Milanov, Pablo González, Martínez Izquierdo, José Ramón Encinar, Miguel Hart-Bedoya, Erik Nielsen, Clemens Schuldt ou Lorenzo Viotti; a súa relación co mestre Paul Daniel é particularmente estreita su relación con el maestro Paul Daniel: el dirixiu até cuatro estreas absolutas do autor con formacións como o Coro y Orquesta de la Comunidad de Madrid ou a Real Filharmonía de Galicia.

Doutor por la universidad de Yale, Buide estudou tamén na Universidade Carnegie Mellon de Pittsburgh así como nos conservatorios de Oviedo e Santiago de Compostela, a súa cidade natal, onde se formou como compositor, pianista e organista. Entre os seus mestres de composición destacan Leonardo Balada, Martin Bresnick, Ezra Ladermann e Aaron Kernis. Estudou piano con Tsiala Kvernadze e Lidia Stratulat e órgano con Antonio Díaz Corveiras e Donald Wilkins.

Gañador de numerosos premios, a súa música ten sido programada en diversos festivais como Granada, Quincena Musical Donostiarra, Cádiz, San Sebastián, El Escorial, Dartington ou New Music New Haven; incluso os festivais Via Stellae e Are More dedicaron monográficos á súa música. Na actualidade prepara a estrea da súa ópera A amnesia de Clío, que teremos a sorte de poder ver o martes 12 de novembro no Teatro Colón! Podedes adquirir as entradas premendo aquí.

Vémonos a semana próxima con máis nomes de #PalabrasDeLuz. Cada vez falta menos para a grande estrea! Prestade atención ás nosas redes e a páxina, porque vén algo moi grande! #CantabileNonPara

#MartesDePoetas 2: Dores Tembrás e Antía Otero

Estamos de volta con máis presentacións de artistas que participaron en Palabras de luz. Este martes achegámonos a dúas escritoras moi especiais: Dores Tembrás e Antía Otero. Ambas dirixen desde 2014 o proxecto Apiario, unha editora que realiza traballos coidados en cada detalle que é tamén escola de escrita creativa e poética, algo único na Galiza. Por cada unha das facetas do seu traballo, as dúas teñen recibido diversos premios. Ademais, Dores é nai dun dos nosos #PequesCantabile, así que xa forma parte da familia!

Dores Tembrás naceu en Bergondiño en 1979. Licenciouse en Filoloxía Hispánica en 2001 e en 2008, despois de anos investigando e diferentes estadías en Suecia, Madrid e Buenos Aires defendeu a súa tese doutoral: La obra poética de Alejandra Pizarnik. Arquitectura de un desencuentro. En 2009 publicou o seu primeiro poemario, O pouso do fume. A partir dese momento sucédense os traballos poéticos: Esquiagrafías, Diapositivas a clareo, Silabario e Opium. En 2013 gañou o Premio de Poesía Concello de Carral co libro Cronoloxía da urxencia e en 2016 publicou a plaquette Auga a través. O seu primeiro libro de poesía infantil, O peizoque Roque, ve a luz en 2012. No eido da traducción, en 2017 publica como froito do V Obradoiro Internacional de Traducción poética en San Simón , o libro Cartografías Subterráneas. O seus textos foron traducidos a diversas linguas (vasco, catalán, español, inglés, ucraíno, croata, búlgaro e estonio) e incluidos en revistas, obras colectivas e antoloxías de difusión internacional. A obra que escribiu para Palabras de luz é “Nacemento”

Fotografía de Tamara de la Fuente

Antía Otero naceu na Estrada en 1982. É licenciada en Historia da Arte Contemporánea pola USC, Mestrado en Práctica Escénica e Cultura Visual de Artea, e en Historia e Estética do Cinema pola Universidade de Valladolid. Como poeta foi gañadora do VII Certamen Francisco Añón de Poesía co poemario De porta un horizonte, publicou O Son da Xordeira en Espiral Maior no 2003, e en Xerais (Retro)visor (Finalista ao mellor libro de poesía nos Premios AELG 2010) e O cuarto das abellas no 2016 (Premio II Gala do libro Galego na modalidade de poesía). O branco non pinta (2016) editado por Apiario é a súa primeira incursión no terreo da literatura infantil e xuvenil. A súa obra pode lerse tamén en publicacións colectivas, antoloxías e revistas. O seu poema para Palabras de luz titúlase “Luz de anainar”.

Non podemos sentir máis orgullo por contar con persoas como elas neste proxecto, e aínda nos emocionamos máis pensando en todos os nomes que estamos a punto de vos descubrir! Vémonos nuns días cun novo #VenresDeCompositores. #CantabileNonPara!

 

 

#VenresDeCompositores 1: Federico Mosquera

Hoxe é o turno do primeiro dos compositores que participaron en Palabras de luz. Trátase de Federico Mosquera, que puxo música a Luz de setembro, de Pilar Pallarés, e A árbore da cegueira, de Baldo Ramos, a quen nos achegaremos en próximos #MartesDePoetas.

 

Federico Mosquera Martínez naceu na Coruña en 1986. Activo como pianista e compositor, as súas obras teñen sido interpretadas en Portugal, España, Francia, Reino Unido, Italia, Países Baixos, Estonia e China. De entre elas, destacan a estrea en Rotterdam do Concerto para Clarinete Baixo e orquestra de corda (2013) a cargo do clarinetista Igor Urruchi, e a estrea en china do arranxo para conxunto de ventos a cargo do clarinetista baixo Henri Bok. Tamén salienta a estrea coa Real Filharmonía de Galicia do Concertino para orquestra de corda (2011) dirixido por Maximino Zumalave. A Orquestra Sinfónica de Galicia interpretou en primicia os seus Tres movementos sinfónicos (2012) dirixidos por Víctor Pablo Pérez, Rituales y sortilegios (2015, obra por encargo da Fundación SGAE e a AEOS) dirixida por Dima Slobodeniouk, e o seu Concerto para Tuba (2016), dirixido por José Trigueros como Jesper Boile Nielsen como solista.

Fotografía: Petar Stoykov

No ámbito da música de cámara destaca a estrea dos seus quintentos de vento Ignis et Terra (2015, obra encargo do CNDM) polo quinteto Zoar nas Xornadas de Música Contemporánea de Santiago de Compostela (2015) e Café Madrid 1916 (baixo encargo da ORCAM), interpretada por un septeto de solistas da ORCAM no auditorio da Fundación Canal de Madrid.

Formado como pianista nos conservatorios da Coruña, Cracovia e Rotterdam, bolseiro da fundación Barrié de la Maza, estudou con mestres como Mercedes Goicoa, Andrzej Pikul e Jean-Bernard Pommier. Tocou en importantes salas como a Casa da Música (Porto), a Jurriaanse e a Grote zaal do Doelen (Rotterdam) e en festivais como Harmos festival 2010, Festival Repeat 2011, Festival de músicos de Cámara da Haia (2013), Festival Gergiev 2013 e o Piano duo Festival (2014) en Amsterdam.

Actualmente combina a súa actividade como pianista e compositor co traballo como Artistic Research Coach en Codarts, Conservatorio de Rotterdam. Mantén a páxina web www.federicomosquera.com

A semana que vén daremos máis nomes do excepcional equipo que fixo posíbel Palabras de luz. Vémonos o martes! #CantabileNonPara

 

 

#MartesDePoetas 1: Pilar Pallarés e María Lado

Comeza outubro, e con el imos contando as horas para que chegue a presentación do noso proxecto Palabras de luz. Durante as próximas semanas presentarémosvos de xeito máis individualizado a todas as e os artistas que participaron na creación desta aventura. Os martes, toca poesía! As dúas primeiras voces, que vos presentamos coas súas propias palabras, son Pilar Pallarés e María Lado.

Pilar Pallarés naceu en Culleredo (A Coruña) en 1957. Morou en Vigo, Santiago, Lisboa, Pontedeume, e desde o 1984
no mesmo bairro da Coruña.
Estudou Filoloxía Galego-Portuguesa na Coruña e en Santiago, onde foi alumna de Ricardo Carvalho Calero no seu derradeiro curso como profesor. El é, xunto con Moncho Valcarce, un dos seus referentes fundamentais. Tamén o é Francisco Pillado Rivadulla, a quen debe a súa entrada no mundo literario e a publicación en 1980 do seu primeiro libro de poemas, Entre lusco e fusco. Publicou ademais Sétima soidade (1984, Premio Esquío), Livro das devoracións (1996, Premio da Crítica Galega e da Española), Poemas (2000), Leopardo son (2011, Premio da AELG) e Tempo fósil (2018, Premio da Crítica Española).
Ten feito estudos sobre Luís Seoane, Rafael Dieste, Rosalía, Cunqueiro, Manuel Antonio, Manuel María, Carvalho Calero… En 1992 preparou para a Colección Esquío unha escolma sobre a poesía deste último, Fillo de Eva (88 poemas de Ricardo Carvalho Calero). Está a piques de saír outra en Chan da Pólvora baixo o título Beleza, verdade. En 1991 publicou Rosas na sombra (A poesia de Luís Pimentel).
Para Palabras de luz escribiu o poema Luz de setembro.

María Lado naceu a medio camiño entre Cee e Compostela, nun taxi. Era unha noite de abril de 1979. Comezou escribindo poesía no Batallón Literario da Costa da Morte e a día de hoxe ten seis títulos publicados. É tamén autora dunha novela, dous álbums infantís e varios textos de teatro. O espectáculo Anatomía dunha Serea, que escribiu xunto coa actriz Iria Pinheiro, foi recoñecido cun premio María Casares ao mellor guión.
Dende 2005 mantén con Lucía Aldao o dúo Aldaolado, co que levan a poesía aos escenarios de todo o país.
Para Palabras de luz escribiu o poema Rompa se ten que romper.

Esperamos que vos entusiasme tanto como a nós contar con estas grandes poetas, e con todas as que aínda nos quedan por vos presentar! Vémonos o venres, porque será o turno da música!

Concerto XVII Aniversario – Parte 2

E, por fin, chegou o momento de compartir convosco o video do Te Deum de Charpentier. Trátase dunha obra clave no barroco francés, con presenza na actualidade e interpretada con instrumentos orixinais. Así nolo explicaban antes de comezala os nosos #PequesCantabile:

E número a número, ofrecemos ao público do Colón o noso traballo. Foi moi gratificante estrear unha vez máis diante de tantas persoas que nos apoian unha aventura tan apaixonante, ademais por unha boa causa.

Coro, solistas, orquestra, director, directiva, pais e nais… estamos cheos de agradecemento por poder celebrar o XVII aniversario de Cantabile neste 2019. Agora, imos pola maioría de idade!
Queremos dar as grazas a Hugh McGinley, que a través de Microrec elaborou todos estes vídeos para que hoxe poidamos rememorar unha noite de música tan especial. Deixámosvos co Hallellujah. Vémonos nos escenarios (en moi pouco tempo)!

Concerto XVII Aniversario – Parte 1

Hoxe traémosvos unha entrada moi especial! Despois de meses de moito traballo, por fin podemos compartir convosco os vídeos do concerto XVII Aniversario do pasado mes de marzo no Teatro Colón. Nesta ocasión, realizamos un concerto solidario en favor da ONG New Light, que traballa para dar un futuro a nenos, nenas e mulleres vítimas da prostitución no Barrio Vermello de Calcuta, na India.
O acto comezou cunhas palabras de Xulio Loureiro, que foi presidente até o mes de marzo deste mesmo ano. A seguir, interviñeron as voluntarias de New Light.

A continuación, música! Abrimos a velada cunha obra instrumental da estupenda orquestra de instrumentos de época que nos acompañou aquela noite, a Obertura de Rinaldo HWV7, de G.F. Händel.

A seguir, un clásico dos nosos concertos: “Ritorni omai nel nostro core”. Mariana e Lucía interpretaron o duetto.

Para seguir, recuperamos un coro do noso proxecto de 2017, a primeira parte do Mesías de Händel, : “For Unto Us a Child is Born”.

Nesta primeira parte aínda gozamos doutras dúas obras de Händel: “Let te Bright Seraphim” e “Let Their Celestial Concerts All Unite”. A pesar de formar parte dunha única peza, o teatro non puido conter os aplausos despois do solo. Brava, Inés!

E até aquí a primeira parte do concerto. Na próxima semana publicaremos a segunda metade do concerto, a estrea do Te Deum de Marc Antoine Charpentier nas voces de Cantabile. Poderedes encontrar facilmente todos os videos nunha lista de reprodución na nosa canle de Youtube. Vémonos no próximo concerto! #CantabileNonPara

 

 

Concerto de clausura do XIII Curso de Canto Cantabile

Este 30 de agosto tivemos a ocasión de sentir #OrgulloCantabile unha vez máis. Un total de vinte coralistas e precoralistas participaron no XIII Curso de Canto organizado pola nosa asociación e impartido por Pablo Carballido, que ademais de ser un excelente director é tamén, como sabedes, mestre de canto con anos e anos de experiencia. Os e as vinte valentes que se inscribiron no curso recibiron tres sesións intensivas para mellorar a súa técnica vocal e mostraron os seus resultados nun concerto no cal tamén estiveron acompañados polo coro completo – coas camisetas que gañaron o concurso de deseño téxtil, ou como dicimos nós, as flamingosetas – . Por se fose pouco, puidemos gozar novamente de varias actuacións dos nosos solistas, porque en Cantabile hai toneladas de talento! Mais, como nos lembra a nosa querida Pilar Muíños, o talento non chega e o traballo é a nosa base:

https://twitter.com/pmuinos/status/1167516249502494721

A tarde comezaba co Zadok the Priest, seguida da famosa Vois sur ton chemin e unha peza de acordeón de Pablo Ares. Despois, interveu o primeiro grupo de participantes no curso con Amor ch’attendi, de  G. Caccini.

Nico, Sophia, Xiana, Mara, Noa P., Marta D., Alicia e Salma durante a súa peza

A continuación, Alejandro Carrión sorprendeunos ao piano co Pequeno preludio de J.S. Bach. O coro interveu con All things bright and beautiful, Nerea izango zen, O Sanctissima e a Pandeirada de Vilariño, intercalándose o Quia Respexit de Inés e Miguel No, o Ceibo, ceibo, Zuiñandí de Xiana e Nico e Ramón ao violín. Ademais, non puido faltar unha boa dose de voces de tenor co espectacular O sole mio de Martín e o Tu ch’hai le penne, amore do segundo grupo do curso.

Ramón, Samuel, Alejandro P. e Manuel González

Na última parte do concerto, Alejandro P. interpretou Gabriel’s Oboe, a fermosa peza da banda sonora que Ennio Morricone compuxo para The Mission. A continuación, chegou o turno dos e das peques do curso, que cantaron Ochietti Amati de Falconieri.

Pablo A., Ndeye, Candela, Marta L., Emma, Raquel e Catarina mostran os seus avances

A tarde – xa noite – finalizou co coro completo cantando “In te domine speravi” do Te Deum de Charpentier, a entrega dos diplomas do curso por parte da presidenta e o vicepresidente da asociación, Lucía Cernadas e Miguel No… e un bis: Every Breath You Take.

A clausura do curso de canto foi un peche express a unha semana intensiva; foi unha tarde chea de emocións, sorpresas, diversión e cariño por parte do público. Mil grazas a todas as persoas que enchestes Capuchiñas para arrouparnos e seguir os nosos progresos, a Ludmila Orlova por acompañarnos maxistralmente unha vez máis, e tamén aos e as participantes no curso que confiastes no traballo de Pablo; non seríamos nada sen vós!

Deixámosvos unha galería de fotos deste día tan especial. Estamos desexando que chegue o seguinte Curso de Canto Cantabile!

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Cantabileando 2019. Capítulo 2: Navarra

O pasado 31 de xullo, a nave Raposo XI emprendeu unha expedición lunática rumbo ao infinito e máis aló pasando por Bilbao, Pamplona, Olite, Lumbier, Leyre, Logroño, Atapuerca, Burgos e León (ahí queó!).

Raquel Cernadas pinta o Cantabileando 2019

A tripulación, 48 valentes con moita ansia de invadir todos estes lugares e enchelos de música, baile, risos e mesmo procesións improvisadas; porque sabede que cantabilear é o que vos ten, que nunca sabe un/unha onde vai xurdir como por arte de maxia unha kale barroca, unha coreografía vangardista, unha gymkana, un neno frautista subido nunha peaña ou mesmo un director poñéndose tibio de moras, así ás agachadas e con moita falta de quitamanchas. E sabede tamén que de todo isto hai testemuño gráfico.

En Bilbao, as bóvedas da basílica de Begoña, xenerosas, devolveron resonancias marabillosas das voces da nosa rapazada dirixida por Pablo Carballido. Ocasión solemne que, unha vez rematada, deu paso ao noso particular chupinazo de saída da festa rachada: quedaba inaugurado o Cantabileando 2019!

Misa cantada e concerto do Coro Cantabile na Basílica de Nosa Señora de Begoña

Sucedéronse xornadas de descubrimentos e creatividade: non se deixou monumento, catedral, convento, castelo, praza, rúa, espazo natural, piscina, albergue nin restaurante sen vibrar ao noso paso. Tan intensas foron as cinco noites ben apuradas cos seus seis días de inmensos soles, que ao retornar sentimos que o tempo se alongara, como lle ocorrera a aquel monxe escoitando o paxariño, e que nos transformara.

O Coro Cantabile facendo unha pequena pausa diante do Mosteiro de Leyre

Houbo, como en toda travesía que mereza a pena, luces e sombras; pero de todo aprendemos e todo nos fai medrar, porque ademais sómosvos especialistas en escorrentar a escuridade a forza de musiquear [email protected] Por iso, para toda a familia Cantabile, para quen estea a pasar por un mal momento, para quen nesta ocasión non puido acompañarnos…Forza e luz!!!! Seguiremos cantando e cantabileando [email protected] sempre, aquí e polo mundo adiante.

E…, seguindo coa nosa tradición, deixamos aquí o noso vídeo Cantabileando Navarra 2019, realizado por Noa del Río, a quen agradecemos o seu traballo e a súa inesgotable paixón, así como a toda a rapazada, integrantes da directiva e ao noso querido director, Pablo Carballido del Camino, pola ilusión posta na súa participación 🙂